Co będziesz umieć po tej lekcji?
W tej lekcji nauczysz się rozróżniać dwie rzeczy: jakie argumenty wolno podstawić oraz jakie wartości funkcja może przyjąć. Pierwsza informacja to dziedzina, druga to zbiór wartości.
Najpierw odczytasz dziedzinę i wartości z tabeli.
Potem zobaczysz je na wykresie jako zasięg w poziomie i w pionie.
Na końcu sprawdzisz dziedzinę prostych wzorów z ograniczeniami.
Dziedzina dotyczy argumentów .
Zbiór wartości dotyczy wyników , czyli wartości na osi .
- Uczeń ma umieć odczytywać i wyznaczać dziedzinę oraz zbiór wartości funkcji z tabeli, wykresu i prostego wzoru.
Wyjaśnienie krok po kroku
Każdy kolejny krok rozwija poprzedni. Po przykładach spróbuj rozwiązać pytania samodzielnie.
Dziedzina to dozwolone argumenty
Dziedzina funkcji to zbiór wszystkich argumentów, dla których funkcja jest określona. Jeśli funkcja jest podana tabelą, dziedzina to liczby z wiersza .
Odczytaj dziedzinę funkcji z tabeli .
Szukamy argumentów, czyli wartości w wierszu . W tabeli występują argumenty , , , . Zapisujemy je jako zbiór. Dziedzina to . Wniosek: Funkcja z tej tabeli jest określona tylko dla czterech podanych argumentów.
Symbol oznacza dziedzinę funkcji .
Przy tabeli dziedzina to lista argumentów.
Zbiór wartości to możliwe wyniki
Zbiór wartości funkcji to wszystkie wyniki, które funkcja przyjmuje. W tabeli patrzymy na wiersz , ale powtarzające się wartości zapisujemy tylko raz.
Odczytaj zbiór wartości funkcji z tabeli .
Patrzymy na wartości funkcji w dolnym wierszu: , , , . Wartość powtarza się, ale w zbiorze zapisujemy ją tylko raz. Zbiór wartości to . Wniosek: Funkcja osiąga trzy różne wartości: , i .
Nie przepisuj powtórzonej wartości kilka razy do zbioru wartości. Zbiór nie liczy powtórzeń.
Na wykresie dziedzina jest w poziomie
Na wykresie dziedzina to wszystkie wartości , dla których istnieje punkt wykresu. Patrzysz więc, od jakiego do jakiego ciągnie się wykres.

Wykres ma punkt dla każdego argumentu od do , nie ma przerw ani punktów poza tym zakresem, a oba końce należą do wykresu. Jaka jest dziedzina?
Dziedzina dotyczy osi poziomej, czyli wartości . Najmniejszy widoczny argument to . Największy widoczny argument to . Oba końce należą do wykresu, więc używamy przedziału domkniętego. Dziedzina to . Wniosek: Można podstawiać każdy argument od do , razem z końcami.
Na wykresie zbiór wartości jest w pionie
Zbiór wartości odczytujesz z osi pionowej. Szukasz najniższej i najwyższej wartości , którą przyjmuje wykres.

Same najmniejsza i największa wartość nie gwarantują całego przedziału. Funkcja dana tabelą może np. przyjmować tylko i . Trzeba sprawdzić, czy osiąga również wszystkie wartości pomiędzy nimi.
Wykres osiąga wszystkie wysokości od do i żadnych innych. Obie skrajne wartości są przyjmowane. Jaki jest zbiór wartości?
Zbiór wartości dotyczy wartości funkcji, czyli osi . Najmniejsza wartość to . Największa wartość to . Obie wartości są osiągane, więc zapisujemy przedział domknięty. Zbiór wartości to . Wniosek: Funkcja przyjmuje wszystkie wartości od do , razem z końcami.
Dziedzina ze wzoru: uważaj na zakazy
Jeśli funkcja jest opisana wzorem, dziedzina to wszystkie liczby, które wolno podstawić. Najczęściej na poziomie podstawowym pilnujesz, żeby nie dzielić przez zero.
\qquad
\qquad
Wyznacz dziedzinę funkcji .
We wzorze występuje mianownik . Mianownik nie może być równy zero. Zapisujemy warunek . Otrzymujemy . Dziedzina to . Wniosek: Można podstawić każdą liczbę rzeczywistą oprócz , bo dla byłoby dzielenie przez zero.
Nie wykluczaj liczby z licznika. Ograniczenie w tym przykładzie pochodzi z mianownika.
Teraz Twoja kolej
Wybierz odpowiedź w myślach lub na kartce, a potem rozwiń rozwiązanie.
Dla funkcji z tabeli dziedziną jest:
Sprawdź odpowiedź
Dziedzina to argumenty, czyli liczby z wiersza .
Dla tej samej tabeli zbiorem wartości jest:
Sprawdź odpowiedź
Funkcja przyjmuje wartości i . Powtórzonej wartości nie zapisujemy dwa razy.
Dziedziną funkcji jest:
Sprawdź odpowiedź
Mianownik nie może być zerem, więc .
Jeśli wykres funkcji istnieje dla od do , razem z końcami, to dziedzina wynosi:
Sprawdź odpowiedź
Skoro końce należą do wykresu, używamy przedziału domkniętego .
Co zapamiętać o dziedzinie i zbiorze wartości?
Dziedzina funkcji to zbiór dozwolonych argumentów . Zbiór wartości to zbiór wyników . W tabeli dziedzinę czytasz z wiersza , a wartości z wiersza . Na wykresie dziedzina to zasięg w poziomie, a zbiór wartości to zasięg w pionie. We wzorze zawsze sprawdzaj, czy nie pojawia się zakaz, na przykład dzielenie przez zero.