Co będziesz umieć po tej lekcji?
W tej lekcji nauczysz się skracać wyrażenia wymierne tak, żeby nie skracać tego, czego skracać nie wolno. Będziesz rozkładać licznik i mianownik na czynniki, skracać wspólny czynnik oraz rozszerzać ułamek do potrzebnego mianownika.
Najpierw odróżnisz czynnik od składnika.
Potem przećwiczysz skracanie po rozłożeniu na czynniki.
Na końcu użyjesz rozszerzania, żeby otrzymać wskazany mianownik.
Skracać wolno tylko wspólne czynniki.
Nie wolno skracać pojedynczych składników sumy.
- Uczeń ma umieć skracać i rozszerzać wyrażenia wymierne przez mnożenie lub dzielenie licznika i mianownika przez ten sam niezerowy czynnik.
Wyjaśnienie krok po kroku
Każdy kolejny krok rozwija poprzedni. Po przykładach spróbuj rozwiązać pytania samodzielnie.
Skracanie działa na czynnikach
W zwykłych ułamkach skracasz wspólny czynnik licznika i mianownika. W wyrażeniach wymiernych zasada jest ta sama, tylko czynniki mogą zawierać litery.

Skróć wyrażenie .
Rozkładamy licznik: . Rozkładamy mianownik: . Skracamy wspólny czynnik oraz wspólny czynnik . Zostaje . Pamiętamy o warunku z pierwotnego mianownika: . Uproszczony zapis to , ale pierwotne wyrażenie nie miało sensu dla .
Nie skracaj składników sumy
Najczęstszy błąd polega na skracaniu litery, która jest tylko częścią sumy. Jeśli w liczniku masz , to nie jest osobnym czynnikiem całego licznika.
Czy można skrócić w wyrażeniu ?
Licznik ma postać sumy: . Mianownik ma postać czynnika: . Skracanie wymaga wspólnego czynnika całego licznika i całego mianownika. nie jest czynnikiem całego licznika . Nie można skrócić tego wyrażenia przez . Ułamek można przepisać jako , ale nie jako .
Skracać wolno w mnożeniu, nie w dodawaniu. Najpierw pytaj: „czy to jest czynnik całego licznika?”.
Najpierw rozłóż, potem skracaj
Wspólny czynnik często nie jest widoczny od razu. Trzeba rozłożyć licznik lub mianownik na czynniki, a dopiero potem skracać.
Skróć wyrażenie .
Najpierw zapisujemy warunek z mianownika: , więc . Rozkładamy licznik: . Otrzymujemy . Skracamy wspólny czynnik . Zostaje , przy warunku . Skrócenie jest poprawne, bo było całym czynnikiem licznika i całym mianownikiem.
Rozkład na czynniki odsłania, co można skrócić.
Warunek z mianownika zapisuj przed skróceniem.
Wyłączanie wspólnego czynnika
Czasem wspólny czynnik trzeba najpierw wyłączyć przed nawias. To szczególnie częste przy liczniku lub mianowniku z kilkoma składnikami.
Skróć wyrażenie .
W liczniku wyłączamy przed nawias: . Mianownik zapisujemy jako . Otrzymujemy . Skracamy wspólny czynnik . Zostaje . Nie skracaliśmy samego ani samej z sumy. Najpierw zamieniliśmy licznik na iloczyn.
Delta radzi: jeśli widzisz sumę, najpierw sprawdź, czy da się wyłączyć wspólny czynnik przed nawias.
Rozszerzanie wyrażenia wymiernego
Rozszerzanie to odwrotność skracania. Mnożysz licznik i mianownik przez ten sam niezerowy czynnik. Wartość ułamka się nie zmienia, ale zmienia się jego postać.

Rozszerz wyrażenie przez czynnik .
Mnożymy licznik przez : . Mnożymy mianownik przez ten sam czynnik: . Otrzymujemy . Czynnik, przez który rozszerzamy, nie może być zerem, więc , czyli . Z pierwotnego mianownika mamy też . Rozszerzenie zachowuje wartość ułamka tylko wtedy, gdy mnożymy przez wyrażenie różne od zera.
Skracanie z przeciwnymi czynnikami
Czynniki i nie są takie same, ale są przeciwne. Można wykorzystać zależność .
Skróć wyrażenie .
Zapisujemy mianownik jako przeciwny czynnik: . Otrzymujemy . Skracamy wspólny czynnik , przy warunku . Zostaje . Wynik to , bo licznik i mianownik są liczbami przeciwnymi.
Nie skracaj do . Te czynniki różnią się znakiem, więc wynik po skróceniu to .
Teraz Twoja kolej
Wybierz odpowiedź w myślach lub na kartce, a potem rozwiń rozwiązanie.
Wyrażenie , przy , po skróceniu jest równe:
Sprawdź odpowiedź
Skracamy wspólny czynnik : .
Wyrażenie , przy , jest równe:
Sprawdź odpowiedź
. Po skróceniu czynnika zostaje .
Które skrócenie jest poprawne?
Sprawdź odpowiedź
. W pozostałych odpowiedziach skracane są składniki sumy.
Wyrażenie , przy , jest równe:
Sprawdź odpowiedź
, więc .
Co zapamiętać ze skracania i rozszerzania?
Skracanie i rozszerzanie wyrażeń wymiernych działa tak jak przy zwykłych ułamkach: licznik i mianownik dzielisz albo mnożysz przez ten sam niezerowy czynnik. Skracać wolno tylko czynniki, a nie składniki sumy. Jeśli wspólny czynnik nie jest widoczny, najpierw rozłóż wyrażenie na czynniki. Przy skracaniu zawsze pamiętaj o warunkach z pierwotnego mianownika.