Zobaczysz, że minus w wykładniku nie robi z wyniku liczby ujemnej. Taki minus mówi o odwrotności, czyli o przeniesieniu potęgi na drugą stronę kreski ułamkowej.
Na start
Ujemny wykładnik daje odwrotność.
Przy ułamku odwracasz licznik z mianownikiem.
Nawias nadal decyduje o znaku podstawy.
Po tej lekcji:
zamienisz ujemny wykładnik na odwrotność
obliczysz potęgi ułamków z ujemnym wykładnikiem
odróżnisz ujemny wykładnik od ujemnej podstawy
ZROZUM TEMAT
Wyjaśnienie krok po kroku
Każdy kolejny krok rozwija poprzedni. Po przykładach spróbuj rozwiązać pytania samodzielnie.
01WYJAŚNIENIE
Skąd bierze się ujemny wykładnik?
Ujemny wykładnik pojawia się naturalnie przy dzieleniu potęg, gdy w mianowniku zostaje więcej takich samych czynników.
2523=23−5=2−2
2523=221
Skracanie czynników
Wyjaśnij, dlaczego 2−2=41.
Rozwiązanie
Ten sam iloraz można zapisać jako 2−2 albo jako 221. Ponieważ 22=4, mamy 2−2=41.
02WYJAŚNIENIE
Główna zasada
Jeśli podstawa jest różna od zera, potęga z wykładnikiem ujemnym jest odwrotnością potęgi z wykładnikiem dodatnim.
a−n=an1,a=0
Minus w wykładniku
Oblicz 5−2.
Rozwiązanie
5−2=521=251. Wynik jest dodatnim ułamkiem, bo minus w wykładniku oznacza odwrotność.
Wskazówka
5−2=−25
03WYJAŚNIENIE
Ujemny wykładnik przy ułamku
Gdy ujemny wykładnik stoi przy całym ułamku w nawiasie, najpierw odwracasz ułamek, a potem potęgujesz z dodatnim wykładnikiem.
Ujemny wykładnik odwraca ułamek, a potem zmienia się na dodatni.
(ba)−n=(ab)n,a=0,b=0
Odwrócenie ułamka
Oblicz (32)−2.
Rozwiązanie
(32)−2=(23)2=49.
04WYJAŚNIENIE
Przenoszenie przez kreskę
Czynnik z ujemnym wykładnikiem można przenieść na drugą stronę kreski ułamkowej. Zmienia się znak wykładnika, nie znak podstawy.
a−n1=an
b−na−m=ambn
Dwa czynniki do przeniesienia
Uprość y−2x−3, gdzie x=0 i y=0.
Rozwiązanie
Czynnik x−3 przechodzi do mianownika jako x3, a y−2 do licznika jako y2. Wynik: x3y2.
Wskazówka
x−3=−x3
05WYJAŚNIENIE
Ujemna podstawa i ujemny wykładnik
Minus w podstawie wpływa na znak wyniku. Minus w wykładniku odpowiada za odwrotność. Te dwie rzeczy trzeba rozdzielić.
Nieparzysty i parzysty wykładnik
Oblicz (−2)−3 oraz (−2)−4.
Rozwiązanie
(−2)−3=(−2)31=−81, a (−2)−4=(−2)41=161.
Zapamiętaj
(−2)−3=−81
(−2)−4=161
06WYJAŚNIENIE
Nawiasy i potęgi dziesiątki
Nawias nadal decyduje, czy minus należy do podstawy. Potęgi dziesiątki z ujemnym wykładnikiem dają małe liczby dziesiętne.
(−3)−2=91
−3−2=−91
10−1=0,1
10−2=0,01
10−3=0,001
Mała potęga dziesiątki
Zapisz 10−5 jako liczbę dziesiętną.
Rozwiązanie
10−5=1051=1000001=0,00001.
Wskazówka
W zapisie 10−n cyfra 1 trafia na n-te miejsce po przecinku.
SPRAWDŹ SIĘ
Teraz Twoja kolej
Wybierz odpowiedź w myślach lub na kartce, a potem rozwiń rozwiązanie.
PYTANIE 01
Ile wynosi 2−4?
A
−16
B
−161
C
161
D
16
Sprawdź odpowiedź ↓
Poprawna odpowiedź: C
161
2−4=241=161.
PYTANIE 02
Ile wynosi (53)−2?
A
259
B
925
C
−259
D
−925
Sprawdź odpowiedź ↓
Poprawna odpowiedź: B
925
(53)−2=(35)2=925.
PYTANIE 03
Który zapis jest równy x−5, gdzie x=0?
A
−x5
B
x51
C
−x51
D
5x
Sprawdź odpowiedź ↓
Poprawna odpowiedź: B
x51
x−5=x51. Ujemny wykładnik oznacza odwrotność.
PYTANIE 04
Ile wynosi 10−3?
A
1000
B
0,1
C
0,01
D
0,001
Sprawdź odpowiedź ↓
Poprawna odpowiedź: D
0,001
10−3=1031=10001=0,001.
NA KONIEC
Co trzeba zapamiętać?
Ujemny wykładnik oznacza odwrotność, a nie automatycznie ujemny wynik. Przy ułamku odwracasz ułamek, przy czynniku możesz przenieść go przez kreskę ułamkową, a przy ujemnej podstawie osobno pilnujesz nawiasu i parzystości wykładnika.