Co będziesz umieć po tej lekcji?
W tej lekcji nauczysz się rozwiązywać zadania, w których figura nie jest od razu jedną znaną figurą z tablic wzorów. Będziesz dzielić ją na prostsze części albo liczyć jako dużą figurę minus wycięty fragment.
Najpierw rozpoznasz, z jakich prostych figur składa się rysunek.
Potem zdecydujesz, czy wygodniej dodawać pola, czy odejmować.
Następnie przećwiczysz brakujące odcinki w figurach złożonych.
Potem policzysz obwód, pamiętając tylko o zewnętrznej krawędzi.
Na końcu rozwiążesz zadania zamknięte z typowymi pułapkami.
Figura złożona zwykle nie wymaga nowego wzoru.
Trzeba rozbić ją na figury, których wzory już znasz.
- Po tej lekcji uczeń umie rozkładać figury złożone na prostsze części, obliczać ich pola i obwody oraz dobierać brakujące długości z zależności geometrycznych.
Wyjaśnienie krok po kroku
Każdy kolejny krok rozwija poprzedni. Po przykładach spróbuj rozwiązać pytania samodzielnie.
Dwie główne metody
Są dwa podstawowe sposoby liczenia pól figur złożonych. Albo dzielisz figurę na części i dodajesz pola, albo bierzesz większą figurę i odejmujesz brakujący fragment.

Metoda dodawania: .
Metoda odejmowania: .
Jeśli figura ma „wcięcie”, często wygodniejsze jest odejmowanie.
Jeśli figura składa się z doklejonych części, często wygodniejsze jest dodawanie.
Figura w kształcie litery L powstała z prostokąta , z którego wycięto prostokąt . Oblicz pole figury.
Duży prostokąt ma wymiary i .
Pole dużego prostokąta wynosi .
Wycięty prostokąt ma wymiary i .
Pole wycięcia wynosi .
Pole figury złożonej wynosi .
Figura ma pole , bo jest dużym prostokątem bez wyciętego fragmentu.
Rozkład na prostokąty
Figurę w kształcie litery L dzielimy na prostokąt o bokach sześć i dwa oraz prostokąt o bokach cztery i trzy. Pole figury jest sumą pól tych dwóch części.
Figura w kształcie litery L składa się z prostokąta oraz prostokąta . Oblicz jej pole.
Pierwszy prostokąt ma wymiary i .
Jego pole wynosi .
Drugi prostokąt ma wymiary i .
Jego pole wynosi .
Dodajemy pola: .
Pole figury wynosi . To ta sama wartość, którą można dostać metodą „duży minus mały”.
Jeśli masz kilka możliwości podziału, wybierz tę, która daje najmniej brakujących długości.
Obwód figury złożonej to tylko zewnętrzna krawędź
Przy polu możesz dodawać części wewnętrzne. Przy obwodzie liczysz tylko zewnętrzną krawędź figury. Odcinki wewnętrzne, które dorysowałeś do podziału, nie wchodzą do obwodu.
Figura w kształcie litery L ma kolejne zewnętrzne boki długości , , , , , . Oblicz jej obwód.
Obwód to suma długości boków leżących na zewnątrz figury.
Dodajemy tylko podane zewnętrzne odcinki.
Liczymy .
Suma wynosi .
Obwód figury wynosi .
Pole liczy wnętrze figury.
Obwód liczy tylko zewnętrzną krawędź.
Uwaga: Nie dodawaj odcinków dorysowanych tylko po to, żeby podzielić figurę na prostokąty. One nie leżą na brzegu figury.
Brakujący odcinek z różnicy długości
W figurach złożonych część odcinków nie jest podpisana. Często można je obliczyć jako różnicę większej i mniejszej długości.

Duży prostokąt ma szerokość . W jego górnej części wycięto prostokąt o szerokości , zaczynający się przy prawej krawędzi. Jaką długość ma pozostały górny odcinek?
Cała szerokość dużego prostokąta wynosi .
Wycięcie zajmuje jednostki przy prawej stronie.
Pozostały górny odcinek to różnica .
Liczymy .
Brakujący odcinek ma długość .
W figurach złożonych brakujące poziome odcinki często liczysz z poziomych długości.
Brakujące pionowe odcinki liczysz z pionowych długości.
Figura z prostokąta i trójkąta
Często figura złożona składa się z prostokąta i trójkąta. Wtedy pole liczysz jako sumę pola prostokąta i pola trójkąta.

Figura składa się z prostokąta o wymiarach i oraz trójkąta prostokątnego doklejonego do prawego boku prostokąta. Trójkąt ma przyprostokątne i . Oblicz pole całej figury.
Pole prostokąta wynosi .
Pole trójkąta prostokątnego wynosi .
Liczymy pole trójkąta: .
Dodajemy pola: .
Pole całej figury wynosi .
Figura z półkolem
Jeśli w figurze pojawia się półkole, używasz połowy pola koła. Najpierw ustal promień, bo wzór na pole koła używa promienia, nie średnicy.

Do prostokąta doklejono półkole o średnicy , którego średnica pokrywa się z krótszym bokiem prostokąta. Oblicz pole całej figury.
Pole prostokąta wynosi .
Średnica półkola ma długość , więc promień wynosi .
Pole całego koła o promieniu wynosi .
Pole półkola wynosi .
Pole całej figury wynosi .
Pole figury to .
Uwaga: Nie podstawiaj średnicy jako promienia. Jeśli średnica wynosi , promień wynosi .
Wycięcie koła z kwadratu
Gdy z figury coś wycięto, pole liczysz przez odejmowanie. Przy okręgu wpisanym w kwadrat średnica koła jest równa bokowi kwadratu.

Z kwadratu o boku wycięto koło wpisane w ten kwadrat. Oblicz pole pozostałej części.
Pole kwadratu wynosi .
Koło wpisane w kwadrat ma średnicę równą bokowi kwadratu, czyli .
Promień koła wynosi .
Pole koła wynosi .
Pole pozostałej części wynosi .
Po wycięciu koła zostaje pole .
Gdy potrzebny jest Pitagoras
W figurach złożonych brakujący bok czasem nie wynika z odejmowania, tylko z trójkąta prostokątnego. Wtedy używasz twierdzenia Pitagorasa.
Figura składa się z prostokąta i trójkąta prostokątnego doklejonego do jego boku. Przyprostokątne trójkąta mają długości i . Oblicz długość skośnego boku trójkąta.
Skośny bok trójkąta jest przeciwprostokątną.
Przyprostokątne mają długości i .
Korzystamy z twierdzenia Pitagorasa: .
Liczymy: .
Mamy .
Ponieważ długość jest dodatnia, .
Skośny bok ma długość .
Jeśli w obwodzie figury pojawia się skośny bok, często trzeba go obliczyć z Pitagorasa.
Do pola nie zawsze potrzebujesz skośnego boku, ale do obwodu często tak.
Strategia do zadań z figurami złożonymi
W zadaniach maturalnych najważniejsze jest nie liczyć od razu. Najpierw oznacz części figury i wybierz metodę.
Zaznacz, które fragmenty tworzą znane figury: prostokąt, trójkąt, trapez, koło, półkole.
Ustal, czy liczysz pole, czy obwód.
Dla pola zdecyduj: dodawanie części czy odejmowanie wycięcia.
Dla obwodu przejdź po zewnętrznej krawędzi figury.
Brakujące odcinki licz z różnic długości albo z twierdzenia Pitagorasa.
Na końcu sprawdź jednostkę: pole ma jednostki kwadratowe, obwód zwykłe jednostki długości.
Uczeń policzył pole figury jako , ale jedna z liczb była długością skośnego boku na obwodzie. Co jest nie tak?
Pole musi być sumą pól, a nie długości.
Liczby i mogą być polami części.
Liczba , jeśli oznacza długość boku, nie może być dodana bezpośrednio do pola.
Trzeba sprawdzić, czy bok jest potrzebny do obwodu, czy do obliczenia pola jakiejś części.
W geometrii nie wolno mieszać długości i pól w jednym dodawaniu.
Uwaga: Nie dodawaj długości do pola. Jednostki muszą się zgadzać.
Teraz Twoja kolej
Wybierz odpowiedź w myślach lub na kartce, a potem rozwiń rozwiązanie.
Zadania utrwalające
Z prostokąta wycięto prostokąt . Pole pozostałej figury wynosi:
Sprawdź odpowiedź
Pole dużego prostokąta to . Pole wycięcia to . Pozostałe pole wynosi .
Zadania utrwalające 2
Figura składa się z prostokąta i trójkąta prostokątnego o przyprostokątnych i . Pole figury wynosi:
Sprawdź odpowiedź
Pole prostokąta to . Pole trójkąta to . Razem .
Zadania utrwalające 3
Półkole ma średnicę . Jego promień wynosi:
Sprawdź odpowiedź
Promień jest połową średnicy, więc .
Zadania utrwalające 4
Z kwadratu o boku wycięto koło wpisane. Pole koła wynosi:
Sprawdź odpowiedź
Koło wpisane ma średnicę , więc promień . Pole koła to .
Zadania utrwalające 5
W trójkącie prostokątnym przyprostokątne mają długości i . Przeciwprostokątna ma długość:
Sprawdź odpowiedź
, więc .
Podsumowanie
Figurę złożoną rozkładasz na prostsze figury albo liczysz jako dużą figurę minus wycięcie.
Przy dodawaniu pól dodajesz pola części, nie długości boków.
Przy odejmowaniu pola najpierw liczysz pole dużej figury, potem pole wyciętego fragmentu.
Obwód to tylko zewnętrzna krawędź figury.
Odcinki dorysowane do podziału figury nie wchodzą do obwodu.
Brakujące długości często wynikają z różnicy długości poziomych albo pionowych.
Skośne boki często wymagają twierdzenia Pitagorasa.
Przy kole i półkolu najpierw ustal promień.